چند وقتی است جمله‌ای به ذهنم رسیده که دوست دارم آن را با دیگران هم در میان بگذارم: امید یک تصمیم است. امید پیدا کردنی نیست، بلکه تصمیم گرفتنی است. اگر تصمیم بگیریم امیدوار باشیم، امید را پیدا می‌کنیم و به سراغمان می‌آید.
در هر شرایطی ممکن است میزان امید در جامعه تغییر کند. وقتی شرایط بهتر باشد، شاید ۹۰ درصد جامعه امیدوار باشند و در شرایط سخت‌تر ممکن است این میزان به ۱۰ تا ۱۵ درصد برسد اما همان ۱۰ تا ۱۵ درصد باید بتوانند این امید را به بخش‌های دیگر جامعه منتقل کنند.
همین میزان رشد و توسعه‌ای که با وجود همه این شرایط در صنعت دارو شاهد هستیم، بسیار امیدوارکننده است؛ به ویژه برای جوانانی که می‌خواهند کار کنند، فعالیت خود را ادامه دهند و آینده این صنعت را بسازند.
ما صنعت دارو را تا اینجا رسانده‌ایم و امیدواریم نسل بعد آن را از مرزهای کشور فراتر ببرد.
