آیا شما آدم انحصارگرایی هستید؟
نه، واقعیت این‌طور نیست. وقتی داروی ایرانی وارد بازار می‌شد، تا زمانی که نمی‌توانستیم سهمی از بازار به دست بیاوریم، محدودیتی برای واردات ایجاد نمی‌شد. ما در همان شرایطی که داروی خارجی از ارز حمایتی استفاده می‌کرد، توانستیم سهم بازار به دست بیاوریم و بعد از آن محدودیت‌هایی برای واردات ایجاد شد.
این محدودیت‌ها به دلیل مصالح کشور بود، نه به خاطر ما؛ هدف این بود که گزینه ارزان‌تری در اختیار دولت و سازمان‌های بیمه‌گر قرار بگیرد و طبیعتا بخشی از بازار به سمت داروی ایرانی سوق پیدا کرد. در سطح جامعه اما ممکن است این‌گونه برداشت شود که وقتی شرکت‌های داخلی وارد بازار شدند، جلوی واردات داروی مشابه را گرفتند و این موضوع "انحصار" نامیده می‌شود.
انحصار هیچ‌وقت بازار خوبی ایجاد نمی‌کند. وقتی رقابت وجود نداشته باشد، بازار در مسیر مطلوب حرکت نمی‌کند، رشد نمی‌کند و بخش‌های قوی‌تری شکل نمی‌گیرند. البته شرکت‌هایی مانند سیناژن که در سطح جهانی تعداد نمونه‌های مشابه آنها زیاد نیست، دستاورد بزرگی محسوب می‌شوند اما امیدوارم روزی در ایران چند شرکت در چنین سطحی داشته باشیم.
