بین‌المللی‌شدن شرکت‌های دارویی و زیست‌فناوری، تنها با داشتن یک محصول موفق در بازار داخلی محقق نمی‌شود؛ بلکه نیازمند ترکیبی از انتخاب هوشمندانه بازار هدف، انطباق با الزامات رگولاتوری، ایجاد اعتماد مبتنی بر شواهد، شناخت محیط کسب‌وکار و مدیریت ریسک‌های سیاسی و زنجیره تأمین است.
گزارش تخصصی پنل «آرمان‌های جهانی، واقعیت‌های بومی»
مسیر بین‌المللی‌شدن شرکت‌های دارویی؛ از ظرفیت داخلی تا حضور پایدار در بازارهای جهانی
موفقیت داخلی؛ نقطه شروع، نه تضمین حضور جهانی
در این پنل تأکید شد که موفقیت در بازار داخلی می‌تواند ظرفیت‌های ارزشمندی مانند توان تولید، نیروی انسانی متخصص، تجربه عملیاتی و شناخت نیازهای درمانی را برای شرکت‌ها ایجاد کند؛ اما این دستاوردها به‌تنهایی به معنای موفقیت در بازارهای جهانی نیست.
شرکت‌ها هنگام ورود به بازارهای خارجی باید اعتماد گروه‌های مختلف از جمله رگولاتورها، شرکای تجاری، پزشکان، سرمایه‌گذاران و مصرف‌کنندگان را از ابتدا ایجاد کنند. این فرآیند نیازمند ارائه شواهد علمی، مستندات معتبر و عملکرد قابل ارزیابی در سطح بین‌المللی است.
رگولاتوری؛ بخشی از راهبرد ورود به بازار
یکی از محورهای اصلی این نشست، اهمیت شناخت الزامات رگولاتوری پیش از انتخاب بازار هدف بود. ورود به بازارهای جدید نیازمند بررسی دقیق تفاوت قوانین، حجم مستندات موردنیاز، فرآیند ثبت محصول و ظرفیت سازمان برای پاسخ‌گویی به این الزامات است.
اعتماد بین‌المللی با داده و عملکرد ساخته می‌شود
یکی از پیام‌های کلیدی این بود که حضور در بازارهای جهانی با ادعا شکل نمی‌گیرد؛ بلکه کیفیت محصول، داده‌های علمی، مستندات بالینی و عملکرد واقعی شرکت، پایه‌های اعتمادسازی میان شرکت و ذی‌نفعان بین‌المللی را تشکیل می‌دهد.
نقش ژئوپلیتیک و زنجیره تأمین در مسیر جهانی‌شدن
شرایط سیاسی و ژئوپلیتیکی، یکی دیگر از موضوعات مهم مطرح‌شده در این پنل بود. تحولات سیاسی می‌تواند به صورت مستقیم بر حوزه‌هایی مانند انتقال فناوری، تأمین مالی، همکاری‌های تجاری، بانکداری و زنجیره تأمین اثرگذار باشد.
از این رو، شرکت‌هایی که قصد حضور در بازارهای بین‌المللی دارند، باید علاوه بر ظرفیت علمی و تولیدی، توانایی مدیریت ریسک‌های محیطی و عملیاتی را نیز در برنامه‌ریزی‌های خود در نظر بگیرند.
انتخاب بازار؛ حرکت مرحله‌ای و مبتنی بر شناخت
در این نشست تأکید شد که انتخاب بازار هدف باید متناسب با بلوغ سازمان، توان مالی، ظرفیت اجرایی و ویژگی‌های محصول انجام شود.
شرکت‌ها نباید تنها بر اساس جذابیت ظاهری یک بازار تصمیم‌گیری کنند، بلکه باید عواملی مانند تناسب محصول و بازار، شرایط رقابتی، الزامات قانونی و امکان ایجاد همکاری‌های پایدار را نیز مورد بررسی قرار دهند.
همچنین اشاره شد که شرکت‌های بزرگ معمولاً برای تصمیم‌گیری از داده‌های گسترده استفاده می‌کنند، اما شرکت‌های کوچک‌تر و نوپا باید بتوانند با شناخت اصول بازار و اقدام به‌موقع، بین تحلیل و عمل تعادل ایجاد کنند.
گزینه‌های سیاستی و اجرایی مطرح‌شده
در این پنل، برخی مسیرهای پیشنهادی برای تقویت حضور بین‌المللی شرکت‌های دارویی مطرح شد:
۱. انتخاب مرحله‌ای بازارها
تمرکز بر بازارهایی که تناسب بیشتری با ظرفیت شرکت دارند، می‌تواند باعث کاهش پراکندگی منابع و افزایش احتمال موفقیت شود.
۲. انتخاب روش ورود متناسب با شرایط شرکت
روش ورود به بازار، از جمله همکاری تجاری، صادرات، مشارکت یا سرمایه‌گذاری مشترک، باید بر اساس میزان تعهد، ریسک و توان شرکت انتخاب شود.
۳. ایجاد برنامه اعتمادسازی مبتنی بر شواهد
تولید داده، مستندسازی و ایجاد اعتبار علمی می‌تواند زمینه پذیرش محصول در بازارهای هدف را فراهم کند.
۴. تقویت توان رگولاتوری و آمادگی پیش از ورود
آمادگی برای فرآیند ثبت، پاسخ‌گویی به الزامات قانونی و مدیریت تعاملات رگولاتوری، یکی از پیش‌نیازهای حضور موفق در بازارهای جهانی است.
۵. تنوع‌بخشی به شرکا و مسیرهای زنجیره تأمین
ایجاد تنوع در شرکا و مسیرهای تأمین می‌تواند آسیب‌پذیری شرکت‌ها را در برابر تغییرات سیاسی و اقتصادی کاهش دهد.
جمع‌بندی
پیام اصلی پنل این بود که بین‌المللی‌شدن پایدار، نتیجه ترکیب توانمندی‌های داخلی با شناخت دقیق بازارهای جهانی، انطباق رگولاتوری، اعتمادسازی مبتنی بر شواهد و آمادگی برای مدیریت ریسک‌های محیطی است.
حرکت از بازار داخلی به سمت بازارهای جهانی، مسیری تدریجی و برنامه‌ریزی‌شده است که نیازمند تصمیم‌گیری واقع‌بینانه، شناخت ظرفیت‌ها و ایجاد زیرساخت‌های لازم برای رقابت بین‌المللی خواهد بود.
