ورود از فضای دانشگاه به صنعت، یکی از مهم‌ترین مراحل مسیر حرفه‌ای دانشجویان و فارغ‌التحصیلان حوزه دارو است؛ مسیری که نیازمند شناخت فضای کسب‌وکار، توسعه مهارت‌های فردی و سازمانی و درک عمیق‌تر از فرآیندهای صنعت داروسازی است. «ایران‌فارما تاک» به عنوان بستری برای گفت‌وگو با مدیران و متخصصان صنعت دارو، تلاش می‌کند تجربه‌های واقعی فعالان این حوزه را در اختیار نسل جدید قرار دهد.
در ابتدای این نشست، دکتر مهرآمیزی با اشاره به تفاوت میان فضای دانشگاه و صنعت، تأکید کرد که عملکرد فردی در دانشگاه، در محیط صنعت جای خود را به عملکرد تیمی می‌دهد. به گفته وی، پیشرفت در صنعت دارو نیازمند ترکیب یادگیری مستمر، تجربه عملی و توانایی همکاری با دیگر اعضای سازمان است.
وی با اشاره به مفهوم «اثر دانینگ-کروگر» بیان کرد که افراد در ابتدای مسیر ممکن است با دانش محدود، اعتمادبه‌نفس بالایی داشته باشند، اما با ورود به محیط واقعی کار و مواجهه با پیچیدگی‌های صنعت، متوجه گستردگی حوزه یادگیری می‌شوند. از نگاه وی، نخستین گام در ورود به صنعت، شناخت فرهنگ سازمانی، فرآیندهای کاری و جایگاه فرد در زنجیره تأمین شرکت است.
دکتر مهرآمیزی همچنین بر اهمیت مفهوم «بازآموزی» یا Relearning تأکید کرد و یادآور شد که دانش دانشگاهی پایه‌ای ارزشمند برای شروع مسیر است، اما برای موفقیت در صنعت باید آن را با تجربه عملی و شناخت فرآیندهای واقعی تکمیل کرد. وی افزود که افراد فعال در صنعت دارو باید علاوه بر مهارت‌های علمی، مهارت‌های سازمانی، ارتباطی و تیمی را نیز توسعه دهند.
در ادامه این نشست، موضوع اهمیت یادگیری مستمر و مدیریت دانش مورد توجه قرار گرفت. سخنرانان تأکید کردند که مسیر تبدیل داده به اطلاعات، دانش و در نهایت تصمیم درست، یکی از پایه‌های موفقیت سازمان‌های دارویی است. همچنین بر این نکته تأکید شد که بسیاری از چالش‌های سازمانی ناشی از کمبود دانش و ضعف ارتباطات است و شرکت‌های موفق، حاصل شکل‌گیری تیم‌هایی هستند که بر پایه اعتماد، همکاری و یادگیری مشترک فعالیت می‌کنند.
دکتر هوشمند ایلکا نیز با اشاره به تجربه ورود خود به صنعت دارو، بیان کرد که روزهای ابتدایی حضور در یک شرکت دارویی، زمان شناخت، یادگیری و ایجاد ارتباطات حرفه‌ای است. وی تأکید کرد که صنعت داروسازی یک محیط دقیق و استاندارد محور است و تمامی فرآیندها، از تولید تا تضمین کیفیت و بازاریابی، بر اساس دستورالعمل‌ها، مستندسازی و الزامات مشخص انجام می‌شوند.
وی با اشاره به اهمیت شناخت همه بخش‌های صنعت دارو گفت: بسیاری از فارغ‌التحصیلان تنها به برخی حوزه‌ها مانند تحقیق و توسعه علاقه نشان می‌دهند، در حالی که شناخت فرآیندهای مختلف صنعت، به‌ویژه تولید، می‌تواند دید گسترده‌تری نسبت به چرخه تولید دارو ایجاد کند. به گفته وی، فعالیت در صنعت نیازمند صبر، یادگیری تدریجی و نشان دادن توانمندی‌ها از طریق اقدامات کوچک اما مؤثر است.
دکتر ایلکا همچنین بر اهمیت مهارت‌های فردی در فرآیند جذب نیرو تأکید کرد و گفت که مدیران حرفه‌ای تنها دانش تخصصی افراد را ارزیابی نمی‌کنند، بلکه شخصیت، توانایی ارتباط، مسئولیت‌پذیری و ظرفیت یادگیری را نیز در نظر می‌گیرند.
در بخش دیگری از این نشست، دکتر احسان عالی با اشاره به سه عامل مهم موفقیت حرفه‌ای در صنعت دارو، بر اهمیت اطلاعات، ارتباطات و تمرکز تأکید کرد. به گفته وی، فعالان این حوزه باید با مطالعه مستمر و دسترسی به منابع علمی، دانش خود را افزایش دهند؛ هم‌زمان مهارت‌های ارتباطی و کار تیمی را توسعه دهند و مسیر حرفه‌ای خود را با تمرکز بر یک حوزه مشخص دنبال کنند.
وی همچنین بر اهمیت پرسیدن، یادگیری از افراد باتجربه و نترسیدن از بیان ندانستن تأکید کرد و گفت که دوره‌های ابتدایی فعالیت حرفه‌ای بهترین زمان برای یادگیری از اشتباهات و کسب تجربه است. از نگاه وی، بهترین نیروها در صنعت، افرادی هستند که پیگیر یادگیری بوده و برای رشد خود تلاش مستمر دارند.
نشست «۱۰۰ روز اول ورود به صنعت داروسازی» در چارچوب برنامه‌های ایران‌فارما تاک، فرصتی برای انتقال تجربه مدیران صنعت دارو به نسل جدید بود؛ گفت‌وگویی که نشان داد موفقیت در این صنعت تنها به دانش تخصصی محدود نمی‌شود، بلکه ترکیبی از یادگیری مستمر، مهارت‌های ارتباطی، کار تیمی، شناخت سازمان و تجربه عملی است.
