کارآفرینی بیش از آنکه حاصل یک تصمیم مقطعی برای راه‌اندازی یک کسب‌وکار باشد، مسیری متشکل از تجربه، ریسک‌پذیری، شناخت فرصت‌ها و استمرار در مواجهه با چالش‌هاست. پنل ایران‌فارما تاک با موضوع «داستان من؛ چگونه کارآفرین شدم» روز چهارشنبه اول مهر و با رویکرد Storytelling برگزار شد؛ نشستی که در آن سه روایت متفاوت از شکل‌گیری و توسعه کسب‌وکار در صنعت دارویی کشور مطرح شد.
گزارش تخصصی برگزاری پنل «داستان من؛ چگونه کارآفرین شدم» در نمایشگاه ایران‌فارما
کارآفرینی؛ مسیری که از علاقه آغاز می‌شود و با جسارت، تیم‌سازی و استمرار ادامه پیدا می‌کند
در روایت دکتر اخوان، کارآفرینی صرفاً به معنای ایجاد یک مجموعه اقتصادی نبود؛ بلکه مجموعه‌ای از ویژگی‌های فردی و مدیریتی، مسیر شکل‌گیری و ماندگاری یک کسب‌وکار را تعیین می‌کند. ریسک‌پذیری، حفظ کرامت انسانی، توانایی تیم‌سازی و عشق و علاقه به خدمت به مردم از مهم‌ترین ویژگی‌هایی بود که وی برای یک کارآفرین موفق برشمرد.
بخش دوم این نشست به روایت مهندس لاله حجازی، رئیس هیئت‌مدیره شرکت داروسازی باریج اختصاص داشت؛ روایتی که کارآفرینی را از زاویه شکل‌گیری یک ایده و تداوم آن در نسل بعد مورد توجه قرار داد. مهندس حجازی با مرور خاطرات پدر خود، از مسیری گفت که با ساخت دستگاه‌های عصاره‌گیری آغاز شد و در نهایت به تأسیس شرکت باریج اسانس انجامید. به گفته وی، تلاش‌های بی‌وقفه، عاقبت‌اندیشی و ریسک‌پذیری خردمندانه از ویژگی‌های برجسته‌ای بودند که در شکل‌گیری و توسعه این مجموعه نقش داشتند. روایت باریج اسانس در عین حال نمونه‌ای از اهمیت تداوم کارآفرینی و توسعه یک کسب‌وکار پس از نسل بنیان‌گذار بود. مهندس حجازی توضیح داد که چگونه پس از پدر خود، ادامه این مسیر را بر عهده گرفته و برای توسعه شرکت و حرکت آن به سمت استانداردهای جهانی تلاش کرده است. از این منظر، کارآفرینی تنها در نقطه تأسیس یک شرکت خلاصه نمی‌شود، بلکه حفظ مسیر، توسعه ساختارها و تطبیق یک مجموعه با استانداردهای جدید نیز بخش مهمی از آن است.
در بخش پایانی پنل، دکتر مریم تاج‌آبادی، مدیرعامل شرکت تک‌ژن، روایت خود را از نقطه‌ای متفاوت آغاز کرد؛ علاقه عمیق به میکروبیولوژی و تبدیل یک علاقه تخصصی به یک فعالیت کارآفرینانه. وی از چگونگی تبدیل این علاقه به شکل‌گیری مجموعه‌ای فعال در حوزه پروبیوتیک سخن گفت؛ مجموعه‌ای که در سال‌های بعد دامنه فعالیت‌های خود را گسترش داده و علاوه بر حوزه پروبیوتیک، در بخش‌هایی از جمله آرایشی و بهداشتی، شتاب‌دهنده‌ها و صادرات دارو نیز فعالیت و توسعه پیدا کرده است.
کنار هم قرار گرفتن این سه روایت نشان داد که مسیر کارآفرینی الزاماً از یک نقطه مشخص آغاز نمی‌شود. برای یک کارآفرین، تجربه حرفه‌ای و شناخت صنعت می‌تواند نقطه شروع باشد؛ برای دیگری، ادامه و توسعه میراث یک بنیان‌گذار و برای فردی دیگر، علاقه به یک حوزه علمی و تلاش برای تبدیل دانش تخصصی به کسب‌وکار.
با وجود تفاوت این مسیرها، ریسک‌پذیری، استمرار، نگاه بلندمدت، تیم‌سازی، علاقه به حوزه فعالیت و توانایی تبدیل فرصت‌ها و ایده‌ها به ساختارهای پایدار را می‌توان از نقاط مشترک تجربه‌های مطرح‌شده در این نشست دانست.
در نهایت، پیام محوری پنل «داستان من؛ چگونه کارآفرین شدم» را می‌توان در این نکته خلاصه کرد که کارآفرینی یک اتفاق ناگهانی نیست؛ بلکه مسیری تدریجی است که از تجربه و علاقه شکل می‌گیرد، با پذیرش ریسک و تصمیم‌های دشوار ادامه پیدا می‌کند و برای ماندگاری، به تیم‌سازی، توسعه مستمر و نگاه بلندمدت نیاز دارد.
روایت سه تجربه متفاوت در صنعت دارویی کشور نشان داد که پشت شکل‌گیری و توسعه هر کسب‌وکار، علاوه بر ایده و سرمایه، مجموعه‌ای از انتخاب‌ها، ارزش‌ها، تجربه‌ها و سال‌ها تلاش مستمر قرار دارد.
