آن چیزی که امروز برای تامین داروی کشور اهمیت دارد، بحث زنجیره تامین دارو است. این زنجیره با مشکلات عدیده‌ای مواجه شده و طی یک سال اخیر، ریسک‌هایی که پیشتر بیشتر کمی بودند، نه تنها افزایش یافته‌اند، بلکه ابعاد کیفی نیز پیدا کرده‌اند.
اگر در گذشته با مشکل نقدینگی مواجه بودیم، امروز در حوزه حمل‌ونقل و حتی کیفیت حمل دارو نیز با مشکل روبرو هستیم و همه این موارد نیازمند راهکار است.
اگر به این نقطه رسیده‌ایم که باید زنجیره تامین دارو را تقویت کنیم، باید پرسید فرمانده این واحد و یگان کیست؟ اگر سازمان غذا و دارو مسوول این حوزه است، چرا دیگران در امور آن دخالت می‌کنند، روند قیمت‌گذاری و تشکیل کمیسیون‌ها را متوقف می‌کنند یا در زمینه تامین ارز مشکل ایجاد می‌شود؟
آدرس غلط دادن و نسبت دادن همه مشکلات به صنعت دارو، اشتباه است و باید سایر عوامل موثر در این وضعیت نیز دیده شوند. اینکه تامین نقدینگی را قفل کنیم اما انتظار داشته باشیم صنعت دارو همچنان تامین‌کننده نیاز کشور باشد، منطقی نیست.
باید کارگروهی متشکل از نهادهای مسوول تشکیل شود و هر دستگاه نیز در قبال وظایف خود مسوولیت‌پذیر باشد. به جای دخالت در امور صنعت داروسازی، باید امور این صنعت به خود آن واگذار شود. در این صورت، صنعت دارو که تاکنون در خدمت مردم بوده است، در ادامه نیز می‌تواند به این مسیر ادامه دهد.
