رئیس هیات مدیره سندیکای صاحبان صنایع داروهای انسانی ایران توضیح داد: در زمینه حمل مواد اولیه دارویی، مواد حد واسط، حلالها و مواد جانبی بعد از جنگ رمضان و به ویژه پس از محاصره دریایی دچار مشکلات جدی شدهایم. در مورد حمل مواد از هند، مشکلات بیشتر است چون خطوط هوایی تاکنون نتوانستهاند برای حمل از هند اقدام کنند. در زمینه حمل زمینی از هند نیز اتفاق خاصی رخ نداده است. حمل دریایی هم باید از طریق کشورهای ثالث انجام شود که زمانبر است و حدود چهار ماه طول میکشد و این تاخیر باعث کمبود دارو میشود.
عبدهزاده در گفتوگو با فانا:
نقش کلیدی شرکتهای فورواردر در تامین مواد اولیه دارویی
وی افزود: از مسوولان وزارت امور خارجه و سفارت ایران در هند تقاضای کمک کردهایم. همچنین جلسات زیادی در اتاق بازرگانی با شرکتهای فورواردر بزرگ کشور که بخش خصوصی هستند، برگزار شده است و آنها بدون هیچ چشمداشتی در تلاش هستند تا مشکل حمل مواد اولیه دارویی از هند را با روشهایی، هرچند با تاخیر و هزینه بالاتر برطرف کنند. اگرچه تاخیر در حمل مواد اولیه دارویی قطعی است و این تاخیر به کمبودهای دارویی منجر میشود که تبعات تحریم و محاصره است.
وی خاطرنشان کرد: حمل مستقیم مواد اولیه دارویی از هند به ویژه در مورد داروهای مخدر و تحت کنترل، اهمیت دارد چرا که براساس قوانین جهانی، این داروها از مبدا به مقصد باید به صورت مستقیم حمل شوند و امکان حمل غیرمستقیم آنها از طریق کشور ثالث وجود ندارد.
عبدهزاده گفت: در هر صورت مسوولان دولتی در تلاش برای هماهنگی و برطرف کردن چالشها هستند اما کار اصلی در زمینه حمل مواد اولیه دارویی از هند بر عهده شرکتهای فورواردر خصوصی کشور است.
