-۲۷ نهاد درباره اقتصاد دارو نظر میدهند که برخی اوقات هم نظراتشان بیربط هم است اما بههرحال نظراتشان صائبتر از اداره دارو تلقی میشود
-مقداری نقصان در دسترسی به دارو در همه کشورها طبیعی است و باید آن را تحمل کرد و با قیمتگذاری هم نمیتوان همه کمبودها را برطرف کرد و یا جلوی همه کمبودها را گرفت
-هماکنون دولت به صنعت داروسازی میگوید که نمیتوانم پولت را بدهم و به همین دلیل تو هم نباید سود بخواهی!
-سازمان حمایت برای کاهش حاشیه سود زنجیره دارو فشار میآورد و دولت وظایف خود را به گردن زنجیره تامین انداخته و به آن فشار میآورد
-چیزی تحت عنوان گرانفروشی در حوزه دارو نداریم
-چند کارخانه معدود داروسازی علاقه دارند که قیمت قدیم روی داروهای خود درج کنند اما با قیمت جدید بفروشند و این کار همه زنجیره تامین را به دردسر انداخته است
-اسم کاهش ارزش پول ملی را گذاشتهاند، گرانی دارو. وقتی پول ملی بیارزش شده، تقصیر سازمان غذا و دارو نیست
-علیه سازمان گزارش میدهند که مهندسی قیمت میکند. بله، ما مهندسی قیمت میکنیم و باید هم این کار را بکنیم و اگر نکنیم باید با ما برخورد شود
-عمده افزایشهای بیش از ۱۰۰ درصدی قیمت داروها مربوط به داروهای تزریقی است. اگر قیمت داروهای تزریقی را اصلاح نمیکردیم در جنگ دچار کمبود میشدیم
-متوسط افزایش قیمت دارو در مورد داروهای تولید داخل ۱۱۶ درصد و در مورد داروهای وارداتی ۷۳ درصد بوده است
-تولید ناخالص داخلی کشور به یک سوم تا یک پنجم چند سال اخیر کاهش یافته و جامعه ما فقیرتر شده است. همچنین سهم سلامت در تولید ناخالص داخلی که در زمان وزارت قاضیزاده هاشمی به ۹ درصد رسیده بود، سه سال پیش به ۴/۵ درصد کاهش یافت. اگرچه در حال حاضر دوباره افزایش یافته و به حدود ۵/۵ تا ۶ رسیده است
