-داروخانه صرفا محل عرضه و فروش دارو نیست بلکه مرکز ارائه مجموعهای از خدمات سلامت است.
-نگاه فعلی مجموعه حاکمیت کشور نسبت به داروخانهها باید اصلاح شود.
-قرار است طی چند روز آینده بیش از سه همت از مطالبات حوزه دارو پرداخت شود. با این وجود، حوزه دارو همچنان شش تا هفت ماه مطالبات دارد. میتوان با روشهای جدید تاخیر مطالبات را مدیریت کرد.
-کاهش حاشیه سود به بهانه کاهش هزینهها و مدیریت حوزه دارو درست نیست و مشکل ایجاد میکند.
-اینکه بخواهیم برندینگ را از حوزه دارو حذف کنیم، به نفع حوزه دارو نخواهد بود. برندینگ منجر به افزایش رقابت و افزایش کیفیت در حوزه دارو میشود.
-کسی به فناوریهای پیشرفته و روز دنیا مخالف نیست اما سکوها باید وارد حوزه سلامت کشور شوند، نه اینکه دارو با منطق تجاری وارد سکوها شود. سکوها باید فرصت فناوری را برای صنعت دارو ایجاد کنند، نه اینکه ناصرخسرو فیزیکی را تبدیل به ناصرخسرو مجازی در سکوها کنیم. کمیسیون اصل ۹۰، وزارتخانههای صمت و فناوری و ... که مداخلات بیموردی در حوزه سلامت دارند باید به این موضوع دقت کنند. جان مردم عرصه بازی شرکتها در فضای مجازی نیست. سازمان غذا و دارو هم باید هرچه زودتر تکلیف آییننامه عرضه و توزیع اینترنتی دارو را مشخص کند.
-برخی قوانین حوزه سلامت مربوط به ۱۲۹۰ و ۱۳۳۴ است. با قوانین دنیای آنالوگ نمیشود جامعه پزشکی دیجیتال را مدیریت کرد. بازنگری در این قوانین ضروری است و نباید به فردای پس از جنگ موکول کرد.
-پیاده شدن امضای الکترونیک، نسخه پزشک را مستند، حقوقی و مسوولیتزا میکند. این تکلیف بر عهده سازمان نظام پزشکی گذاشته شده است که در ۱۴۰۱ در نظام پزشکی آماده شد اما سازمانهای بیمهگر هنوز آن را پیاده نکردهاند. سازمان تامین اجتماعی اخیرا اعلام کرد که آماده است امضای الکترونیکی را الزامآور و پیاده کند. اگر سایر بیمهها هم این کار را انجام دهند، مصرف بهینه دارو درکشور امکانپذیر میشود.
