سیدسینا دریتیم عضو هیات مدیره انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان محصولات بیوتکنولوژی پزشکی ایران در نشست با محمدمهدی ناصحی مدیرعامل سازمان بیمه سلامت ایران تاکید کرد: منابع بیمهای باید دارو به دارو، هدفمند و براساس ضرورت درمانی، بار مالی بیمار و ارزش اقتصادی تولید داخل تخصیص یابد.
در نشست عضو هیات مدیره انجمن بیوتکنولوژی پزشکی با مدیرعامل بیمه سلامت مطرح شد:
اصلاح قیمت داروهای بیوتک هزینه نیست؛ جلوگیری از بحران آینده بیمههاست
در این نشست، عضو هیات مدیره انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان محصولات بیوتکنولوژی پزشکی ایران با اشاره به اهمیت راهبردی تولید داروهای بیولوژیک در کشور گفت: امروز بخش مهمی از داروهای هایتک و حیاتی موردنیاز بیماران خاص و صعبالعلاج در داخل کشور تولید میشود و این موضوع، علاوه بر کاهش وابستگی به واردات، موجب صرفهجویی قابل توجه ارزی و بیمهای شده است.
وی افزود: تولید داخل داروهای بیوتکنولوژی برای نظام سلامت یک سرمایه ملی است و نباید در سیاستگذاری قیمت و بیمه، صرفا به عنوان یک هزینه دیده شود. اگر تولید این داروها به دلیل قیمتگذاری غیرواقعی دچار مشکل شود، کشور ناچار خواهد شد همان داروها را با قیمتهای چندین برابری و ارزبری بسیار بالا وارد کند.
او با اشاره به نمونههایی از اختلاف قیمت داروهای بیوتکنولوژی داخلی و خارجی اظهار کرد: داروی فولیتروپین آلفا تولید داخل با قیمت حدود یک میلیون و پانصد هزار تومان عرضه میشود و این عدد حدود ۲۳ درصد قیمت برند وارداتی است. همچنین داروی اریتروپویتین تولید داخل حدود ۸۰۰ هزار تومان قیمت دارد و این قلم تقریبا ۲.۵ درصد قیمت خارجی را دارد. در مورد تریپاراتاید نیز نمونه داخلی با قیمت حدود دو میلیون و پانصد هزار تومان عرضه میشود که معادل حدود ۶ درصد نمونه خارجی است و دهها مورد دیگر نیز میتوان مثال زد.
عضو هیات مدیره انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان محصولات بیوتکنولوژی پزشکی ایران تاکید کرد: این اختلاف قیمتها نشان میدهد تولید داخلی داروهای بیولوژیک چه میزان از فشار ارزی و بیمهای کشور کم کرده است. از طرفی، داروهای بیولوژیک تولید داخل در مقایسه با نمونههای وارداتی، کمترین ارزبری را دارند و حمایت از پایداری تولید آنها باید یکی از اولویتهای اقتصاد سلامت کشور باشد.
دریتیم با اشاره به نگرانی بیمهها نسبت به محدودیت منابع گفت: مخالفت با اصلاح قیمت داروهای بیوتکنولوژی به دلیل محدودیت منابع بیمهای، راهحل مناسبی نیست. راهحل صحیح، پوشش بهینه دارو و تخصیص هوشمندانه منابع بیمهای است. بیمه باید مشخص کند کدام دارو را، برای کدام بیمار، در چه سطحی و با چه میزان پوشش حمایت کند تا هم منابع بیمهای هدر نرود و هم بیمار در برابر هزینههای سنگین درمان تنها نماند.
او ادامه داد: در حال حاضر بخشی از منابع بیمهای صرف داروهایی میشود که مصرف و تجویز غیرمنطقی در مورد آنها زیاد است، تعداد مصرف آنها بالاست و حذف یا کاهش تدریجی پوشش بیمهای آنها معمولا بار مالی سنگینی برای بیمار ایجاد نمیکند. در مقابل، داروهای بیوتکنولوژی اغلب برای بیماران خاص و صعبالعلاج و براساس اندیکاسیونهای دقیق تجویز میشوند. هیچ پزشکی به صورت بیرویه برای بیمار داروهایی مانند آدالیمومب یا اوکرلیزومب تجویز نمیکند.
وی در تشریح این موضوع گفت: براساس آمارنامه سال ۱۴۰۴، قیمت هر عدد قرص ایبوپروفن حدود ۳ هزار و ۵۰۰ تومان است که بیمه حدود ۲ هزار و ۴۵۰ تومان آن را پوشش میدهد. با مصرف حدود ۲۸۰ میلیون عدد در سال، تعهد بیمهای این قلم میتواند به حدود ۷۰۰ میلیارد تومان برسد. حتی اگر فرض شود نیمی از این مقدار به صورت OTC و نیمی نسخهای باشد، باز هم حدود ۳۵۰ میلیارد تومان در سال پوشش بیمهای برای همین یک قلم دارو ایجاد میشود؛ دارویی که در بسیاری از موارد مصرف نابجا و غیرمنطقی دارد.
دریتیم افزود: نمونه دیگر از چند صد مورد، شربت اکسپکتورانت است. قیمت هر واحد این شربت حدود ۷۰ هزار تومان است و بیمه حدود ۴۹ هزار تومان آن را پوشش میدهد. با فروش حدود ۱۹.۵ میلیون عدد در سال ۱۴۰۴، اگر حتی نیمی از این مقدار نسخهای باشد، حدود ۴۷۰ میلیارد تومان پوشش بیمهای برای این قلم دارو اتفاق میافتد. این در حالی است که در بسیاری از موارد، پرداخت ۷۰ هزار تومان به جای ۲۱ هزار تومان، بار مالی غیرقابل تحملی برای بیمار ایجاد نمیکند اما در داروهای هایتک و بیوتکنولوژی، نبود پوشش موثر بیمهای میتواند دسترسی بیمار به درمان را به طور جدی مختل کند.
عضو هیات مدیره انجمن تولیدکنندگان و صادرکنندگان محصولات بیوتکنولوژی پزشکی ایران تصریح کرد: منطقیترین مسیر این است که پوشش بیمهای داروهای پرمصرفی که مصرف غیرمنطقی در آنها بالاست و نبود پوشش بیمهای آنها فشار مالی جدی بر بیمار وارد نمیکند، به صورت تدریجی بازنگری، کاهش یا در موارد لازم حذف شود و منابع حاصل از این اصلاح به پوشش داروهای بیماران خاص، صعبالعلاج و داروهای بیوتکنولوژی تولید داخل اختصاص یابد.
وی افزود: اصلاح قیمت داروهای بیوتکنولوژی نباید افزایش هزینه تلقی شود. این اقدام در واقع برای حفظ تولید داخل، جلوگیری از بازگشت به واردات، صیانت از منابع بیمهای و تضمین دسترسی بیماران به درمانهای حیاتی است. اگر امروز تولیدکننده داخلی نتواند داروی یک میلیون و پانصد هزار تومانی را پایدار تولید کند، فردا بیمه ناچار خواهد بود نمونه چند ده یورویی آن را پوشش دهد.
در ادامه این نشست، مدیرعامل سازمان بیمه سلامت ایران، دستاوردهای ایجاد شده در حوزه بیوتکنولوژی دارویی کشور را ارزشمند و مایه افتخار دانست و بر ضرورت توجه بیشتر به داروهای بیوتکنولوژی تاکید کرد.
محمدمهدی ناصحی همچنین با اشاره به اهمیت مدیریت منابع بیمهای اظهار کرد که موضوع تخصیص بهینه منابع بیمهای به صورت دارو به دارو در حال بررسی است و لازم است داروهای حوزه بیوتکنولوژی از حمایت و توجه بیشتری برخوردار شوند.
در پایان این نشست، بر ضرورت تداوم گفتوگو میان سازمانهای بیمهگر، انجمنهای تخصصی، تولیدکنندگان داروهای بیوتکنولوژی و نهادهای تصمیمگیر تاکید شد تا سیاست قیمتگذاری و پوشش بیمهای داروها با رویکردی علمی، تدریجی و مبتنی بر اقتصاد سلامت بازنگری شود.
